Krachtdierinitiatie

Het was een mooie, letterlijk en figuurlijk warme bijeenkomst met twee ervaren trancereizigers. En vandaag was het zo ver: de ontmoeting met hun Krachtdier!
De energie was pittig: wervelend, snel als een paard, 'anders dan anders', zo richting onderwereld. De krachten van de plaats zelf waren sterk aanwezig. Nu merkte ik ook wat een goede plek het is. De nabijheid van een bron - de Scharmerplas is een welmeer - oude bomen, veld en veel ruimte/lucht maakten het heel gemakkelijk om in te tunen op de energieën die we nodig hadden voor deze specifieke reis. Hierdoor konden de reizigers onderweg goed alert blijven en lieten ze zich niet van hun stuk brengen door het 'anders' zijn van de onderwereld.

Erg mooi vond ik de verslagen van de twee reizen. Zoals altijd wordt de zoeker op de proef gesteld: je Krachtdier wil wel weten of je hem of haar tussen andere dieren kunt vinden, of jij de verbinding ook voelt vanuit je ziel. En daar hebben ze altijd hun truukjes voor. Maar het is gelukt, en love was in the air! Wat weer een bijzondere ervaring als mensen iets van zichzelf (terug)vinden. Dat wordt een relatie voor het leven.

Met dank aan de plek en alle spirits die ons op ons pad geholpen hebben. HO.

Dood - anders dan u denkt.

Wat weer een bijzondere trancereis gisteravond. De volle maan straalde op ons neer, en daarom hebben we de beroking heerlijk buiten in het veld gedaan, met meteen maar een Tolteekse oefening om de maanenergie op te nemen erbij. Daarna binnen verder met een kort rondje kennismaking en het aanroepen van de windrichtingen, Moeder Aarde en het Groot Mysterie.
De oefeningen die volgden cirkelden allemaal rond de thema's verlies, afscheid en dood. En de laatste oefening, waarbij je eerst ging staan als een boom, daarna je blaadjes verloor en uiteindelijk zelf stierf en vermolmde was de voorbereiding op de trancereis.
Tijdens de trancereis waren er veel voorouderspirits aanwezig. Iedere reizger had er minstens twee bij zich uit de antieke tijd, die 'hun' nazaat goed begeleidden en verzorgden. Gisteravond kon ik er niets over zeggen, omdat ik er nog zo van onder de indruk was. Maar dat ze geholpen hebben werd wel duidelijk uit de ervaringen die mensen gehad hebben. Iedereen heeft het mysterie van de dood op zijn of haar manier mogen ervaren, net zoals in Oude Tijden de deelnemers aan de Eleusynische Mysterieën dat meemaakten. Niet-ingewijden toen viel het op dat het wel leek alsof de ingewijden niet meer bang waren voor de dood. Zelf spraken zij er niet over, omdat de ervaring wel te vertellen, maar niet over te dragen is.
Daarom is er ook geen afbeelding bij dit blog. Ik heb gekeken onder dood, death, la mort, der Tod, muerte, Hades en Hel, maar de beelden die ik daar tegenkom zijn heel erg stereotyp en doen de ervaringen van vrijdagavond volstrekt geen recht. Het is niet zoals op de plaatjes. Dood - anders dan u denkt.
Ik ben intens dankbaar en blij dat we dit hebben mogen meemaken. En ik verheug me nu al op de volgendke keer, op 22 november!

Loslaten - vrijgeven - (laten) sterven

De energie neemt toe, zo naar vrijdag. Het zal dan ook volle maan zijn. Tegelijkertijd zal er een maansverduistering plaatsvinden.... sterke invloeden, kracht om dingen heel duidelijk van binnen te voelen, en kracht om ze naar buiten te laten komen.

Sjamanistische dood. Sterven om verder te kunnen leven. Sterven als continu proces. Het sterven van anderen waarmee we verbonden zijn, en ons eigen sterven. We zijn voortdurend aan het sterven: ieder moment sterven er cellen in ons lichaam, sterven er herinneringen, sterven er plannen, dromen, contacten... om ruimte te maken voor nieuwe cellen, nieuwe ervaringen, nieuwe mogelijkheden, dromen en mensen. Onze overtuigingen maken het ene sterven zwaar en pijnlijk, en merken het andere sterven niet eens op.

Sterven als stilstaan in de tijd. Wanneer een sterven zo'n schok teweegbrengt dat voor je gevoel de wereld stilstaat (dat is natuurlijk niet zo, jij staat even stil, maar de wereld draait door), 'bevriest' je leven als het ware. De energie vertraagt, verdikt, en vervuilt. Je lymfesysteem raakt overbelast, en daarmee langzamerhand al je organen. Je raakt je zware energie niet kwijt, deze hoopt op, met allerlei narigheid tot gevolg. Ook je denken wordt modderig en pruttig, draaiend in kringetjes in plaats van stromend. Je raakt vol met 'bagger'.
Het is dus zaak om, ook bij heel erg schokkende sterfervaringen, de energie te laten stromen, niet in brak water terecht te komen. Dat is precies de functie van de sjamanistische dood: het sterven actief beleven, waardoor de energie die vastzit/vastzat weer kan gaan stromen, en jij verder kunt leven. De sapstroom op gang brengen.

Waar is jouw sapstroom vertraagd, verdikt of opgedroogd? Wat zijn de punten waarop jij bent stilgestaan in de tijd? Wat mag er bij jou sterven/opgeruimd worden, opdat je levensenergie weer vrijelijk door je heen kan werken?
We gaan er mee aan de slag aanstaande vrijdag tijdens de trancereisworkshop sjamanistische dood aan de Bieleveldslaan 14 in Harkstede. We beginnen om 20.30 uur, en vanaf 20.15 uur is de deur open. Neem lekker warme sloffen mee, want schoenen en jassen blijven in de hoofdwoning, en een tientje als bijdrage.

Tot dan!

Sjamanistische dood - Trancereis 18 oktober in Harkstede

Veel mensen focussen tegenwoordig als het over de dood gaat vooral op de positieve kanten ervan, de pijnloze kanten. "Er is geen dood, alleen verandering, transformatie". "Je ziel/geest sterft niet, alleen je lichaam houdt er mee op".
En dat is ook zo. Daarnaast staat dat veel mensen opzien tegen sterven. Het absolute sterven, als je lichaam er mee ophoudt. Maar ook het minder definitieve sterven. Bijvoorbeeld als je een partner verliest aan dood of scheiding. Dan sterft er een deel van jou, het deel dat levend verbonden was met die persoon. Of het 'sterven' van overtuigingen die je meedraagt.
Als de scheiding door jou niet gewild is, kan het heel moeilijk zijn om dat proces toch te laten gebeuren. Vergelijk het maar met het verschil tussen een boomblad dat in de zomer van de tak getrokken wordt, en het blad ernaast dat gewoon in de herfst door de boom vrijgegeven wordt, zodat beiden kunnen loslaten. Dat wat sterven moet, sterft, en dat wat mag voortleven, leeft voort.

In de boekenkast van mijn moeder staan veel gedichtenbundels, waaronder een aantal van Vasalis. En zo komt het dat ik het volgende gedicht voor het eerst gelezen heb toen ik 16 was, en net voor het eerst 'helemaal' misbruikt was door mijn vader. Het gedicht is me altijd bijgebleven. Het heeft me geholpen om in het reine te komen met het sterven dat ik toen ervoer.

Sotto voce

Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn.

Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.

De wereld waarin ik meende te leven was definitief stukgescheurd, en ik had me maar te redden.

Ik had afscheid te nemen van beelden en verwachtingen die ik had. Van mezelf, van mijn vader en moeder, mijn broers. De wereld om me heen. De veiligheid die ik als kind en puber als vanzelfsprekend verwachtte, was een illusie. En dat deed pijn. Het afgesneden zijn van die illusie van veiligheid deed heel erg zeer. Het heeft heel lang geduurd voordat ik die illusie, dat verlangen, kon vrijgeven, kon laten gaan. En daarin lag de heling: mijn overtuigingen over veiligheid of onveiligheid waren veel minder belangrijk dan ik ze gemaakt had.
Uiteindelijk kon ik het blaadje loslaten, naar de grond laten dwarrelen en laten sterven. Ik bleef leven, sterker en vitaler dan ooit. Ik had laten sterven wat sterven moest: mijn stilstaan in de tijd, en mijn vasthouden aan overtuigingen die me niet hielpen. En dus hield ik mijn levenskracht bij mij, klaar voor de nieuwe lente en de zomer.

In de komende trancereis gaan we werken met het thema Dood. Je eigen dood, iedere keer weer, in dit leven. De dood van geliefden, en scheiding van geliefden. De dood van overtuigingen die je niet helpen. We zullen oefeningen doen om in het moment van sterven te zijn, en een trancereis maken naar de sjamanistische dood.
Herfst is een tijd van oogst. En die oogst bestaat mede uit het laten sterven wat sterven mag of moet.

We beginnen weer om 20.30 uur, aan de Bieleveldslaan 14 in Harkstede. Kosten 10 Euro. En neem lekkere warme sloffen mee! De schoenen moeten namelijk in het andere huis blijven.

Ik heet jullie alvast van harte welkom bij de heerlijke houtkachel,

Liefs,
Maria

Wat is een Krachtdier?

De woorden voor de eerste trancereisbijeenkomst van dit seizoen hebben zich nog steeds niet gemeld, dus dat houden jullie van me tegoed. Wel moet me iets anders van het hart, over Krachtdieren.

Ik zie/hoor/lees steeds vaker dat mensen 'contact kunnen maken met hun krachtdieren', 'zich kunnen laten leiden door hun krachtdieren', 'een krachtdier uit kunnen kiezen' of 'kunnen spelen met hun krachtdieren'. Dat klinkt allemaal erg leuk, en interessant. Maar mij rijzen de haren in de Berinnennek..

In de traditie waarbinnen ik ben opgegroeid wordt er een duidelijk onderscheid gemaakt tussen dierspirits, die gidsen en vrienden uit het dierenrijk zijn, en jouw Poweranimal, jouw persoonlijke Krachtdier. Hier is er namelijk slechts één van!

Wanneer je in een bepaalde periode in je leven baat kunt hebben bij contact met kwaliteiten die horen bij bepaalde dieren, is het zinvol om deze dieren aan te roepen en om steun te vragen. Als zo'n dier zich aan je vertoont, dan kun je er mee in gesprek gaan (al dan niet met woorden), en zo'n spirit kan zich zelfs een tijd bij je voegen. Deze spirits zijn ware vrienden en helpers. Je kunt met meerdere van hen tegelijkertijd contact hebben, al is een al te grote menagerie af te raden in verband met rommeligheid.

Als je echter de term Krachtdier gebruikt, gaat het heel ergens anders over. Je Krachtdier of Poweranimal is als het ware je Tweelingziel in de dierenwereld. Het is de spirit die helemaal past bij jouw ziel, jouw zijn in dit leven, en die er altijd voor je zal zijn, ook als jij denkt dat je het contact verloren bent. Deze dierspirit heet dus niet voor niets je KRACHT dier: hij of zij kan je je diepste kracht laten ervaren door als een spiegel en een onvoorwaardelijke bondgenoot voor jou te zijn. Je Krachtdier is niet zomaar een gids of helper. Hij of zijn IS jou ten diepste, en kan je helpen om volledig tot bloei te komen, in jouw KRACHT te komen. Als het contact er eenmaal bewust is, wordt het nooit meer verbroken.

Het slordig omgaan met dit onderscheid tussen Poweranimal en dierspiritgidsen en -helpers doet mij verdriet om een aantal redenen. Ten eerste laat het een onkunde en/of onbegrip zien aan de kant van degenen die de termen gebruiken als aanbieders van spirituele toestanden, en dat doet mij het ergste vrezen met betrekking tot hoe ze omgaan met het spiritrijk. Ten tweede kan het gevaarlijk zijn voor mensen die zich hier nietsvermoedend mee bezighouden: niet alle spirits zijn altijd even makkelijk te hanteren, en het kan zijn dat je spirits aantrekt waar je juist op een bepaald moment beter bij weg kunt blijven, of dat jij denkt dat je te maken hebt met je Krachtdier terwijl zich gewoon een helper gemeld heeft. Je kunt dus bedrogen uitkomen. En dat is niet nodig.

Als je er aan toe bent om je Poweranimal te leren kennen heb je vaak al één of meerdere dromen gehad die in die richting wijzen. Of je hebt ervaringen in het wakende leven gehad die daar naar hinten. Misschien is je een bepaalde synchroniciteit opgevallen tussen je dromen en ervaringen in het waakleven. Om je Poweranimal te vinden kun je het beste een sjamaan of sjamanka opzoeken die jou kan leiden in een trancereis waar je contact zult krijgen met je Krachtdier. Deze specialist weet de kenmerken waarmee een Krachtdier zich aanmeldt, en kan dus onderscheid maken tussen gidsen, helpers, 'gewone voorbijgangers'en kwaadwillende spirits, en jouw Poweranimal.

Als je nieuwsgierig bent naar jouw Krachtdier, jouw Tweelingziel bij de dierspirits, kun je dus ten eerste goed letten op je eigen ervaringen in de droomwereld en de wakende wereld. Wanneer jij denkt dat je hints krijgt in een bepaalde richting, kun je een deskundige op dit gebied opzoeken. Deze kan je een initiatie geven tijdens welke jouw Krachtdier zich aan je kenbaar zal maken volgens de in de spiritwereld bekende tekens. Alleen dan kun je er zeker van zijn dat je een werkelijk betekenisvol contact met jouw tweelingziel in de dierspiritwereld krijgt, een levenslange verbintenis die jouw leven zeer diep zal verrijken. Niet altijd even makkelijk, maar wel heel bijzonder en waardevol. Jouw eigen, specifieke Krachtdier.

Story of the Retrieved Souls

Ik ben er nog steeds wat stil van. Van de integriteit van de deelnemers aan de trancereis van gisteren, van hun durf en kwetsbaarheid. Van de geweldige sfeer in studio Bieleveldslaan 14. Van de heling die plaats heeft mogen vinden. Van het zijn in Druid Time.
Dank jullie allemaal. En wees gezegend. Meer later, als de woorden komen.

Maria

Soul Retrieval trancereis - nog even!

Vrijdag 20 september zullen we het Duister betreden tijdens de eerste trancereis van het seizoen. 20 september, de vooravond van het evenwicht tussen licht en donker. Het moment dat er geen overheersing is door één van beiden. Dat er een liefdesverbinding kan komen tussen Dag en Nacht in jezelf. Dat je Lichte Draak en je Duistere Draak elkaar mogen omhelzen. En dat je mag ervaren dat er geen Kwaad is, geen negativiteit, alleen Zware en Lichte Energie. En dat jij volledig mag zijn, in beide betekenissen van de zin.
De inspiratie voor deze reis kreeg ik op een nacht tijdens een droom. In deze droom werd me de workshop Welcome to the Dark Side voor het Lorelei Vrouwenfestival kant-en-klaar aangeboden. In de droom werd mijn aandacht gevestigd op de 'slechte' figuren in sprookjes: de stiefmoeder en stiefzusjes van Assepoester, de koningin bij Sneeuwwitje, de dertiende Fee.... en ook de suffe koning die de Wildeman opgesloten houdt, de slechte kabouter bij Sneeuwwitje en Rozerood, de domme/gemene broers van verschillende jongemannen op queeste, enzovoort.... Het zijn altijd wat suffige, overduidelijk slechte, en uiteindelijk machteloze figuren die geen andere functie hebben dan het bieden van een contrast voor de geweldige deugden en talenten van de hoofdpersonen van de sprookjes. En en passant leer je, met de sprookjes, wat 'goed' is, en wat 'slecht'. Maar is dit 'slecht' wel zo beroerd? Of wordt het alleen in een negatief, veroordelend licht geplaatst? Net als verschillende eigenschappen/talenten/verlangens die ieder van ons heeft? We leren van jongs af aan al 'hoe het hoort'. En dit doen we in een patriarchale context die mannen en vrouwen onderdrukt en mismaakt. Die onderdrukking en vervorming hebben invloed op de heelheid van onze ziel. Die is voor een deel de duisternis in getrokken, om zichzelf te beschermen. En daardoor zijn we juist kwetsbaar voor zaken die niet bij onze eigen energie passen. Aanstaande vrijdag gaan we onze ziel helen, en daarmee ongeschikt maken voor het 'aankleven' van voor ons oneigenlijke elementen/energieën. Dit doen we door een aantal lichaamsoefeningen, een klankbad dat het Kristalbewustzijn opent, en een trancereis naar de verloren delen van onze Ziel. De trommel heeft al geklonken in de studio, en belooft veel goeds...

We beginnen dit jaar om 20.30 uur, in verband met de bustijden. De gegevens voor het reizen met openbaar vervoer en met de auto staan in het vorige blog, evenals het precieze adres. Hans is deze zomer drie weken op de motor in de Himalaya geweest. Van daar heeft hij voor iedereen die de twintigste komt een welkomstcadeautje meegenomen, ook om de inwijding van de studio te vieren. Naast de trancereis ligt er dus nog iets moois op je te wachten...
Stuur even een persoonlijk bericht als je komt, dan weten we waar we op kunnen rekenen qua koffie en thee.

Ik hoop je vrijdag te ontmoeten in de nieuwe studio,

Liefs,
Maria